Strona główna mecz.pl Strona główna forum Prywatne tematy z typami oraz czat forumowy Quasi Czat Archiwum QC QC Tenis - 21.03

wezcie idzcie na seriale.pl czy cos takiego se pogadac

tymczasem Dima jestes wielki

przyjmował jakiś koks wstrzykiwany domięśniowo na poprawe siły nóg, wracał gdzieś po jakichś pierwszych rundach, robił po 20 podwójnych błędów serwisowych i chyba kariere już zakończył teraz. nie wiem czy miał jakąś dyskwalifikację za koksowanie. @Nalbandiann pewnie wie bo były wojny z udziałem korii swego czasu u niego w chałupie

Halaszka Lehman

de voest polamie?ponownie?

Rodina , Smyczek , Hardecka , Dimitrov , Parmienter, Przysięzny .... ... o kurde sporo tego

Mial problem z barkiem a nie nogami. To byl wielki gracz.

i Dancevic jeszcze

z łóżka bym nie wygonił, ale żeby od razu nr 1

do tego oli young i szitler

mega sucz

przeciez on juz zakonczyl kariere cichy

michas

michas sie spocił

[Linked Image]

jaki to jest as nr 0 ??

Guillermo Sebastian Coria (ur. 13 stycznia 1982 w Rufino) – argentyński tenisista, praworęczny specjalista gry na nawierzchni ceglanej. Jego tenis opiera się na regularności uderzeń (backhand oburęczny), a także precyzji minięć i dobrej obronie. Coria zyskał sobie przydomek El Mago ze względu na widowiskowość i fantazję na korcie.

Odnosił sukcesy jako junior – wygrał grę pojedynczą na French Open w 1999 (pokonał w finale rodaka Davida Nalbandiana) oraz grę podwójną na Wimbledonie (w parze z Nalbandianem). W 1997 wygrał prestiżowy juniorski turniej Orange Bowl do lat 16, 1998 przegrał w finale Orange Bowl do lat 18 ze Szwajcarem Rogerem Federerem.

Od 2000 tenisista zawodowy. Pierwsze znaczące sukcesy odniósł w 2001, awansując do finału turnieju na Majorce i wygrywając turniej w Viña del Mar. W 2002 przegrał w finale w Costa Do Sauipe.

Szereg sukcesów Coria odniósł w 2003. Był w finałach w Buenos Aires oraz w Monte Carlo, wygrał pięć turniejów – Hamburg, Bazylea, Kitzbühel, Sopot i Stuttgart (korty otwarte). Doszedł do półfinału French Open (pokonał m.in. Andre Agassiego, uległ Martinowi Verkerkowi) i ćwierćfinału US Open (przegrał z Agassim); w Australian Open dotarł do IV rundy (1/8 finału). Wyniki te zapewniły mu pozycję w czołowej dziesiątce rankingu światowego (zakończył rok jako nr 5.) i występ w kończącym sezon turnieju Masters, w którym odpadł na etapie meczów grupowych (uległ Rainerowi Schüttlerowi i Andy Roddickowi, pokonał Juana Carlosa Ferrero).

W 2004 wygrał m.in. turnieje w Buenos Aires i Monte Carlo, awansował ponadto do finału w Miami i Hamburgu. W maju 2004 zaliczany był do grona faworytów jedynego turnieju wielkoszlemowego na nawierzchni ziemnej, French Open. Bez straty seta awansował do półfinału w którym pokonał Brytyjczyka Tima Henmana w czterech partiach. W finale uległ swojemu rodakowi, Gastónowi Gaudio. Mecz finałowy miał dramatyczny przebieg; pierwsze dwa sety wygrał Coria (6:0, 6:3), w trzecim lepszy okazał się Gaudio. Na początku czwartej partii Coria doznał kontuzji, która uniemożliwiła mu bieganie; po skorzystaniu z pomocy medycznej Coria kontynuował jednak pojedynek i wyszedł na prowadzenie w decydującym, piątym secie. Serwował na wygranie meczu przy stanie 5:4 i 6:5, jednak dwukrotnie Gaudio wyrównywał (przy stanie 6:5 Coria nie wykorzystał dwóch piłek meczowych). Ostatecznie Gaudio triumfował 0:6, 3:6, 6:4, 6:1, 8:6. Tego roku dotarł do finału turnieju na kortach trawiastych w 's-Hertogenbosch w Holandii; w decydującej rozgrywce uległ Francuzowi Michaëlowi Llodrze. Na koniec sezonu ponownie zakwalifikował się do turnieju Masters, ale odpadł po serii porażek w meczach grupowych. Występ w Masters był pierwszym po kilkumiesięcznej przerwie spowodowanej kontuzją.

W 2005 Coria wygrał turniej z cyklu ATP w chorwackim Umag pokonując 6:2, 4:6, 6:2 Carlosa Moye. Osiągnął IV rundę Australian Open (uległ Nalbandianowi), dotarł do finału w Monte Carlo, który przegrał 3:6, 1:6, 6:0, 5:7 z Rafaelem Nadalem. Tenisiści spotkali się ponownie w finale w Rzymie wygranym 4:6, 6:3, 3:6, 6:4, 6:7(6) przez Nadala. W dalszej częsci sezonu Coria awansował do ćwierćfinału w Hamburgu (przegrał z Rogerem Federerem), osiągnął IV rundę French Open ulegając Nikołajowi Dawydience 6:2, 3:6, 6:7(1), 2:6 oraz Wimbledonu przegrywając z Andy Roddickiem. Podczas US Open dotarł do ćwierćfinału (pokonany przez Robby Ginepriego). Kolejny finał osiągnął w Pekinie spotykając się ponownie z Nadalem (porażka 7:5, 1:6, 2:6). Na zakończenie sezonu wystąpił w Masters Cup odpadając w fazie grupowej.

W 2006 Argentyńczyk osiągnął III rundę w Australian Open (porażka z Sébastienem Grosjeanem). W połowie kwietnia dotarł do ćwierćfinału turnieju w Monte Carlo, jednak po raz kolejny w karierze nie sprostał Nadalowi, przegrywając 2:6, 1:6. Tego roku zabrakło go na wielkoszlemowych imprezach French Open i Wimbledonu. Pierwszy w sezonie półfinał z udziałem Argentyńczyka miał miejsce w Amersfoort, jednak w meczu o finał przegrał z Novakiem Ðokoviciem. Z powodu kontuzji odpadł w pierwszej rundzie US Open z Ryanem Sweetingiem.

Dnia 22 października 2007 roku Guillermo Coria powrócił do gry po ponad rocznej przerwie spowodowanej kontuzjami. Startował w challengerze w Belo Horizonte, gdzie w pierwszej rundzie skreczował po przegranym 1 secie z Juanem Pablo Brzezickim.

Na korty powrócił pod koniec stycznia 2008 w Viña del Mar, jednak przegrał w pierwszej rundzie z Pablo Cuevasem. Pierwszy wygrany mecz Argentyńczyka po rocznej przerwie miał miejsce w Costa do Sauipe, gdzie pokonał w pierwszej rundzie Francesco Aldiego 6:4, 7:5, jednak w drugiej przegrał z Filippo Volandrim 1:6, 2:6. Od tej pory Coria pojawił się w kilku challengerach oraz w turnieju Barcelonie, gdzie odpadł z Teimurazem Gabaszwilim.

Dnia 28 kwietnia 2009 roku Coria zakończył karierę sportową.

Aż włączyłem to Wasze M jak Miłość i widzę,że u mnie w mieście kręcą

Zostaje ci tylko wikipedia. Co ty bys bez niej zrobil ?

na massu masowka panowie

mieć może i miał ale podobno konine na nogi ładował oprocz tego za co go złapali. z reszta to jedno pokolenie argentyńskich koksiarzy- coria, chela, canas.